Hopping Magpie

Als werkstuk voor de naailes maakten we een wollen manteltje voor onze kids.
Ik koos voor de Hopping Magpie van Ottobre. Bijna drie maanden aan lessen deden we er over, maar het eindresultaat mag er zijn. Voor de binnenvoering koos is voor stoere auto's en voor de kap en zakjes Nicky velours.

Wol: Mondepot
Voeringstof: De Stoffenkamer

 

 

Grace jurk

In tegenstelling tot wat de naam van de jurk doet denken, bleek de grace jurk van La Maison Victor bij mij helemaal niet zo gracieus te vallen. In tegendeel, het leek meer alsof ik en jutezak had aangetrokken. Ik versmalde de zijnaden met een centimeter, maar dit was nog niet voldoende...als laatste wanhoopspoging maakte ik nepen op de rug...en gelukkig moht het eindresultaat er dan zijn :-)

Een ander euvel bleek het vinden van een niet deelbare rits van 40 cm, het is te zeggen, een die mooi genoeg is om als zichtbare afwerking te gebruiken. Tot nu toe vond ik er enkel een zwarte en een witte in de Veritas.

Stof: Stoffen Christine
Rits: veritas

Stylish de feestdagen tegemoet

Het zijn bijna feestdagen en dan moet je als 'naaister' uiteraard ook zelf je feestoutfit maken. Deze voor mezelf is nog in de maak...maar voor de jongens waagde ik mij aan 'Fil' uit de laatste Maison Victor. De versie voor de kleinste zoon is al klaar en ik vond hem zo schattig dat ik niet kon wachten om het al te posten :-) Ik maakte deze Fil uit restjes die ik nog liggen had en kocht er een paar retroknoopjes bij die helemaal tot hun recht komen bij de geruite wol. De stof met de rendierprint haalde ik uit een kussensloop van Action. Slecht 0.99€ voor een sloop met twee rendierkopjes...meer moet dat niet zijn :-)

 

Met restje maakte ik nog een bijpassend Fil-strikje...too cute :-)

 

Patroon: 'Fil' La Maison Victor

Wol: Mondepot

Knoopjes: Stoffen Christine

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Klaar voor de winter

Nu het wat kouder begint te worden, kan een mens nooit genoeg truien hebben toch :-) Dus snel nog eentje voor mijn kleinste telg en mezelf gemaakt.

Sweaterstof en boorstof: de stoffenkamer
Leder: stoffen Christine

Restjes trui

Wat doe je met restjes? Alles samen gooien en een trui maken natuurlijk.
Gaandeweg zag het er wat vreemd uit, maar ik vind het eindresultaat al bij al nog mee vallen.

Sweaterstof en boorstof: stoffen Artevelde
Wol voor schouderstukjes: Mondepot

Vervloekte trui

Na mijn vorige leather sweater voor mezelf was ik helemaal op dreef. Ik kocht nog materiaal voor twee andere exemplaren en ging direct aan de slag. Maar wat was me dat pffft. Ik kan wel stellen dat deze trui vervloekt is. Twee tweelingnaalden gebroken, drie keer mijn spoel op en (ik ben gestopt met tellen) mijn onderdraad voortdurend 'geknosseld'.

Gelukkig is hij er mooi uit gekomen, maar toegegeven het huilen stond mij wel even nabij man man.

Sweaterstof: stoffen artevelde
Boordstof: de stoffenkamer
Bloemen en knopen: gerecycleerd van mijn bestaande kleren
Ribfluweel: de stoffenkamer

Leather sweater for me

Ik heb intussen al helemaal de smaak te pakken wat betreft overlocken :-) Na mijn drie exemplaren van de leather sweater van La Maison Victor voor mijn jongens, besloot ik een voor mezelf te maken. Ik had dit zien passeren op de blog van Lily en Woody en waagde er mij ook aan. Na een beetje meetwerk, maakt ik een 176. De lengte van het lijf en de mouwen nam ik wel over van de 164. De mouwen versmalde ik met vier centimeter. Van de halsuitnsijding nam ik rond om rond 3.5cm af. Om het geheel een beetje meer volwassen uitstraling te geven werkte ik de boorden af met een siersteek met mijn tweelingnaald en dit in zilverkleurige draad :-) De zilverkleurige schouderstukjes en edelsteentjes maken de Star Wars-look helemaal af ;-). Mijn stoffen haalde ik bij stoffen Artevelde. De edelsteentjes kocht in De Banier.

Vikings

Nog eens een leather sweater voor mijn twee kleine vikings. Voor de eerste keer gewerkt met flockfolie....zalig! Waarom heb ik dat nog nooit eerder gedaan :-)?!

Sweaterstof: Stoffen Artevelde.
Boordstof en flockfolie: de Stoffenkamer.

Leather Sweater without the leather :-)

In juni schafte ik mij eindelijk een persoonlijke overlock aan. Of, zoals ik hem wel noem, 'mijn beste koop van 2014' :-) Behalve het afwerken van mijn naden, had ik er sindsdien echter nog niets anders mee gedaan. Ok, ik weet wel dat je er super snel t-shirts en andere zaken uit tricot mee kunt maken...maar dat is niet zo simpel...als je tricotvrees hebt ;-)

Ik zag echter onlangs de Leather Sweater van La Maison Victor passeren. Ik vond hem helemaal de max en besloot dat dit het stuk zou zijn waarmee ik mijn overlock zou inwijden in de wereld van 'tricotachtigen' (in dit geval sweaterstof, wat minder soepel is, waardoor mijn angst kleiner werd...it's all in the mind ;-))

Na het afschuimen van honderden stoffensites, viel ik uiteindelijk voor een sweaterstof met ijsbeerprint van Hilco. Ik kocht hem bij Mertens in Melle, maar je kan hem online ook krijgen bij http://www.hetstoffenhuis.be/.

Mijn angst bleek onterecht...na iets minder dan een uurtje was hij daar...de perfecte leerloze Leather Sweater :-) Voor de schouderstukjes gebruikte ik een gabardine.

En nog maar eens een Violetje :-)

Peony

Over twee weken ga ik naar een trouwfeest van vrienden. Ik heb zoals elke vrouw genoeg (en tegelijk nooit genoeg) kleren in mijn kast hangen, maar voor een trouwfeest wil je altijd iets nieuw, toch? Ik dan toch ;-) Ik waagde mij aan de uitdaging om zelf iets te maken en dat met een deadline van twee weken.

Ik had het patroon van Colette Patterns - Peony al eens zien passeren en vond het een super mooi kleedje. Patroon: check :-) Nu nog de stof. eerlijk gezien zag ik het niet zitten om het in een gewoon katoentje te maken, want dat leek me nogal frisjes. In De Stoffenkamer (http://www.destoffenkamer.be/)  vond ik een heel classy rifluweeltje. Met hulp van de immer behulpzame Jan, besloot ik het te combineren met een zilver paspeltje...het is tenslotte voor een trouw he :-)

Heel gemakkelijk jurkje om te maken. Enkel beetje gesukkeld met de rits, aangezien ik dat al zeker een jaar niet meer gedaan had (en uiteraard was mijn spoel op halverwege mijn rits...typisch ;-)). Maar ik heb mijn rust en kalmte bewaard en tadaaaaa...

Maxi Menina

In het maken van eenvoudige bloesjes en kleedjes ben ik intussen al wat meer zelfzeker geworden...maar iets wat ik nog nooit gemaakt had, was een tas. Mijn collega Tamara maakt steeds de mooiste tasjes en ik had er eigenlijk wat schrik voor om daar aan te beginnen. Het ziet er zo moeilijk uit, zo klein en precies allemaal. Na een beetje peptalk van Tamara, begon het toch te kriebelen. Misschien toch maar eens proberen dan.

Eerst nog een stofje zoeken. Tamara en ik zijn al weken op zoek naar de handdoeken met toffe printjes die ze een tijd geleden in de Zeeman hadden. We hebben beide al zeker tien Zeemanwinkels afgezocht, maar tevergeefs geen appeltjes, citroenen of flamingo's meer te vinden. Maar toch trek ik naar Zeeman met het idee een simpel stofje mee te nemen. Als mijn tas dan mislukt ben ik tenminste niet geruïneerd ;-) En wat vind ik daar? Appeltjes!! Blijkbaar zijn die plots nog ergens uit de stock tevoorschijn gekomen...joepie :-)

Ik had al het boek van Sanne en Riet 'Zo Geknipt' liggen in mijn kast sinds nieuwjaar vorig jaar en had nog niet gedurfd er iets uit te maken. Dan toch maar eens mijn stoute schoenen aangetrokken en op zoek gegaan naar een modelletje dat me aanstond. Ja...dat was het... de 'Menina' tas (http://eloleo.blogspot.be/2010/05/menina-tas-handleiding-en-patroon.html). Ware het niet dat er duidelijk staat dat het bedoeld is voor kleine meisjes. Ik ben nu wel veel dingen, maar een klein meisje...hmm dat net niet meer ;-) Hoe lossen we dit op? Juist ja, we maken het patroon een beetje groter toch? Ik had er niet alle vertrouwen in...maar al bij al is het goed gelukt, vind ik toch... Door de zak wat te vergroten, viel bij echter een beetje lomp. Dat heb ik dan maar snel even opgelost met een Kam Snap. Resultaat: een mooie afgeslankte Maxi Menina tas :-)

Nog eentje...

Nog eentje om het af te leren :-) In afwachting van het okergele en het popcornmodel, nog snel eens gemaakt met deze leuke bloemetjes. Niet te veel tralala aan gedaan enkel in het oog springende knoopjes...sometimes that's all you need ;-)

Grootse plannen

Ik ben helemaal verknocht aan de patronen van Colette Patterns. Mijn eerste kledingstuk dat ik voor mezelf maakte was de Laurel. Het patroon (of beter gezegd de beschrijving) is in het Engels, maar super duidelijk uitgelegd. Het zag er, naar mijn normen, ook direct perfect uit en bijgevolg was Colette mijn nieuwe beste vriendin ;-) Achteraf bekeken zijn er uiteraard veel dingen die niet kloppen aan het bloesje, maar ach die snorren leiden daar de aandacht wel van af ;-) Bovendien kreeg ik al een paar keer de vraag 'waar ik mijn bloesje had gekocht', dus zo erg zullen de foutjes dan ook wel weer niet zijn...

 

Mijn laatste uitdaging van Colette Patterns is de Violet. Mijn eerste versie ervan maakte ik uit een tafelkleed van de Zeeman. Klinkt hilarisch, maar de stof is goedkoop en ziet er nog mooi uit ook, ideaal dus voor een proefstuk. Ik vind dit een superleuk model. Het valt losjes, maar het kraagje zorgt ervoor dat het er niet te lomp uit ziet. De mouwen zoals het patroon het voorstelt, zijn veel te lang naar mijn goesting, dus daar heb ik een paar centimeter af gedaan...veel beter zo :-)

 

 

Aangezien ik zo gek ben op dit model, ben ik al bezig aan mijn tweede versie en liggen er al twee projectjes te wachten :-)

 

 

 

 



Labeltje maken

Laat ons eerlijk zijn, zelf dingen naaien is leuk...maar ook niet altijd even gemakkelijk. Als je dan uiteindelijk het resultaat ziet en je bent tevreden over je werk, dan weet je weer waarom je er ooit aan begonnen bent.

Om nog wat meer voldoening uit je werk te halen, helpt het altijd als je eigen labeltje in jouw kledingstuk 'blinkt' :-)

Na veel denkwerk, werd het bij mij Flamongi Couture. Waarom? Omdat ik gek ben op flamingo's en het grappig vond om mijn kinderen flamongi te leren zeggen in plaats van flamingo. Nu zijn we op een punt gekomen waar mijn kinderen denken dat de anderen fout zijn als ze flamingo zeggen...oepsie ;-)
En Couture? Laat ons eerlijk zijn, dat doet gewoon alles chiquer klinken :-)

Een beetje zoekwerk op het internet bracht me bij Hollandlabel. Niet echt goedkoop, maar ook niet echt duur. Twee weken wachten, maar super tevreden met het resultaat :-)