In het maken van eenvoudige bloesjes en kleedjes ben ik intussen al wat meer zelfzeker geworden...maar iets wat ik nog nooit gemaakt had, was een tas. Mijn collega Tamara maakt steeds de mooiste tasjes en ik had er eigenlijk wat schrik voor om daar aan te beginnen. Het ziet er zo moeilijk uit, zo klein en precies allemaal. Na een beetje peptalk van Tamara, begon het toch te kriebelen. Misschien toch maar eens proberen dan.
Eerst nog een stofje zoeken. Tamara en ik zijn al weken op zoek naar de handdoeken met toffe printjes die ze een tijd geleden in de Zeeman hadden. We hebben beide al zeker tien Zeemanwinkels afgezocht, maar tevergeefs geen appeltjes, citroenen of flamingo's meer te vinden. Maar toch trek ik naar Zeeman met het idee een simpel stofje mee te nemen. Als mijn tas dan mislukt ben ik tenminste niet geruïneerd ;-) En wat vind ik daar? Appeltjes!! Blijkbaar zijn die plots nog ergens uit de stock tevoorschijn gekomen...joepie :-)
Ik had al het boek van Sanne en Riet 'Zo Geknipt' liggen in mijn kast sinds nieuwjaar vorig jaar en had nog niet gedurfd er iets uit te maken. Dan toch maar eens mijn stoute schoenen aangetrokken en op zoek gegaan naar een modelletje dat me aanstond. Ja...dat was het... de 'Menina' tas (http://eloleo.blogspot.be/2010/05/menina-tas-handleiding-en-patroon.html). Ware het niet dat er duidelijk staat dat het bedoeld is voor kleine meisjes. Ik ben nu wel veel dingen, maar een klein meisje...hmm dat net niet meer ;-) Hoe lossen we dit op? Juist ja, we maken het patroon een beetje groter toch? Ik had er niet alle vertrouwen in...maar al bij al is het goed gelukt, vind ik toch... Door de zak wat te vergroten, viel bij echter een beetje lomp. Dat heb ik dan maar snel even opgelost met een Kam Snap. Resultaat: een mooie afgeslankte Maxi Menina tas :-)
woensdag 27 augustus 2014
Nog eentje...
Nog eentje om het af te leren :-) In afwachting van het okergele en het popcornmodel, nog snel eens gemaakt met deze leuke bloemetjes. Niet te veel tralala aan gedaan enkel in het oog springende knoopjes...sometimes that's all you need ;-)
vrijdag 15 augustus 2014
Grootse plannen
Ik ben helemaal verknocht aan de patronen van Colette Patterns. Mijn eerste kledingstuk dat ik voor mezelf maakte was de Laurel. Het patroon (of beter gezegd de beschrijving) is in het Engels, maar super duidelijk uitgelegd. Het zag er, naar mijn normen, ook direct perfect uit en bijgevolg was Colette mijn nieuwe beste vriendin ;-) Achteraf bekeken zijn er uiteraard veel dingen die niet kloppen aan het bloesje, maar ach die snorren leiden daar de aandacht wel van af ;-) Bovendien kreeg ik al een paar keer de vraag 'waar ik mijn bloesje had gekocht', dus zo erg zullen de foutjes dan ook wel weer niet zijn...
Mijn laatste uitdaging van Colette Patterns is de Violet. Mijn eerste versie ervan maakte ik uit een tafelkleed van de Zeeman. Klinkt hilarisch, maar de stof is goedkoop en ziet er nog mooi uit ook, ideaal dus voor een proefstuk. Ik vind dit een superleuk model. Het valt losjes, maar het kraagje zorgt ervoor dat het er niet te lomp uit ziet. De mouwen zoals het patroon het voorstelt, zijn veel te lang naar mijn goesting, dus daar heb ik een paar centimeter af gedaan...veel beter zo :-)
Aangezien ik zo gek ben op dit model, ben ik al bezig aan mijn tweede versie en liggen er al twee projectjes te wachten :-)
donderdag 14 augustus 2014
Labeltje maken
Laat ons eerlijk zijn, zelf dingen naaien is leuk...maar ook niet altijd even gemakkelijk. Als je dan uiteindelijk het resultaat ziet en je bent tevreden over je werk, dan weet je weer waarom je er ooit aan begonnen bent.
Om nog wat meer voldoening uit je werk te halen, helpt het altijd als je eigen labeltje in jouw kledingstuk 'blinkt' :-)
Na veel denkwerk, werd het bij mij Flamongi Couture. Waarom? Omdat ik gek ben op flamingo's en het grappig vond om mijn kinderen flamongi te leren zeggen in plaats van flamingo. Nu zijn we op een punt gekomen waar mijn kinderen denken dat de anderen fout zijn als ze flamingo zeggen...oepsie ;-)
En Couture? Laat ons eerlijk zijn, dat doet gewoon alles chiquer klinken :-)
Een beetje zoekwerk op het internet bracht me bij Hollandlabel. Niet echt goedkoop, maar ook niet echt duur. Twee weken wachten, maar super tevreden met het resultaat :-)
Om nog wat meer voldoening uit je werk te halen, helpt het altijd als je eigen labeltje in jouw kledingstuk 'blinkt' :-)
Na veel denkwerk, werd het bij mij Flamongi Couture. Waarom? Omdat ik gek ben op flamingo's en het grappig vond om mijn kinderen flamongi te leren zeggen in plaats van flamingo. Nu zijn we op een punt gekomen waar mijn kinderen denken dat de anderen fout zijn als ze flamingo zeggen...oepsie ;-)
En Couture? Laat ons eerlijk zijn, dat doet gewoon alles chiquer klinken :-)
Een beetje zoekwerk op het internet bracht me bij Hollandlabel. Niet echt goedkoop, maar ook niet echt duur. Twee weken wachten, maar super tevreden met het resultaat :-)
Abonneren op:
Reacties (Atom)


